علي‌رغم مطالعات زياد انجام گرفته روي مكانيزم تشكيل C60 و فولرين‌هاي بزرگتر مرتبط با آن، امّا هنوز اين مكانيزم به طور كامل شناخته نشده است. به منظور مشخص شدن مكانيزم خودآرايي اتمي اين مواد، يك شبيه‌سازي ديناميكي مولكولي شيمي كوانتومي در دماي بالا روي سيستم‌هاي مدل بخار كربني كه در ابتدا شامل مولكول‌هاي C2 بوده‌اند صورت گرفته است.
اين شبيه‌سازي يك مكانيزم پيوسته‌ را براي نحوه خودآرائي طبيعي قفس‌هاي بسيار منظم فولرين تحت شرايط غيرتعادلي آشكار مي‌سازد. اين مكانيزم به دنبال يك سري فرآيندهاي برگشت‌ناپذير از پلي‌مريزاسيون مولكول‌هاي C2 تا تحريك ارتعاشي فولرين‌هاي بسيار بزرگ صورت مي‌گيرد، به نحوي كه با تبخير مولكول‌هاي C2 منقبض شده و به كره‌هاي كوچك‌تر تبديل مي‌شوند. گونه‌هاي C60 و C70 كوچكترين و از لحاظ سنتيكي پايدارترين گونه‌هاي فرآيند انقباض هستند.
اين محققان نشان دادند كه انرژي پتانسيل مرتبط با رشد قفس فولرين بسيار بزرگ كه با متوسط انحناي خوشه‌اي اندازه‌گيري شده، همواره رو به كاهش است و اين موافق با تئوري عملكردي دانسيته مي‌باشد.
اين مكانيزم تشكيل فولرين بهترين مثال براي خودآرائي ديناميكي است كه به سمت ساختارهاي پراكنده، دور از حالت تعادلي ترموديناميكي، رهبري مي‌كند و اين روش كوچك‌سازي ساختارهاي بسيار بزرگ، يك توضيح واقعي از توزيع اندازه قفس‌ها در يك فرآيند بهينه‌سازي تصادفي سازگار با چندين مشاهدات آزمايشگاهي مهم، ارائه مي‌دهد.